در اين هستی غم انگيز
وقتی حتی روشن كردن يك چراغ ساده ی " دوستت دارم"
كام زندگی را تلخ می كند!!!
وقتی شنيدن دقيقه ای صدای بهشتی ات
زندگی را
تا مرزهای دوزخ
مي لغزاند
ديگر نازنين من ...
چه جاي اندوه...
چه جاي اگر...
چه جاي كاش...
و من...
اين حرف آخر نيست!!!
به ارتفاع ابديت دوستت دارم
حتي اگر به رسم پرهيزکاري هاي صوفيانه
از لذت گفتنش امتناع كنم ...
 |